23 Şubat 2014 Pazar

Ölmek İçin Çırpınan Melekler


Ölmek için çırpınan melekler tanıdım.  
  
Görmeseydim, duymasaydım, yaşamasaydın diyenleri, güneşi inkar edip karanlığa gömülenleri tanıdım. 
  
Haykırışlarını dinledim. Ansızın bağırmaya başlayanların sessiz çığlıklarını dinledim. 
  
Yürüyüşlerini seyrettim. Karanlık dünyalarında renkleri çözenlerin yollarını izledim. 
  
Acılarını, zevklerini hissettim. Bilmedikleri, paylaşamadıkları duygularını kalbimde yaşamayı bildim. 
  
Yaşamın boşluğuna düşmüş, yolun sonunu bilmeden gidenlerin hep omuzlarında olan meleklerin, yazmakla yetinenlerini ve suret kazananlarını tanıdım. 
  
Karanlık çökmüştü yine bu sahil kasabasına, yollarda ne bir insan ne bir canlı varlığa rastlıyordu. Yürürken sahile doğru yıldızlardan başka eşlik eden yoktu. 
  
Bankta oturup bu koy üzerine kurulmuş şehirlerin ışıklarını seyrede dururken melekler konuşmaya başladı. Sağ tarafında ki melek kulağına bir şeyler fısıldıyordu. Bu sözler bu itamlar ne güzeldi. Sol yanından bir haykırış duydu korktu etrafına baktı kimseyi göremeyince tekrar manzaraya karşı duygulara daldı. O haykırış tekrar kulağına ilişti bu ses nereden geliyordu, kim vardı orada, ne istiyordu, nasıl yardım edebilirdi, etrafında o sesin sahibine bakındı. Kimse yoktu. Sağ kulağına fısıldandı yine melek, sesin kime ait olduğundan bahsediyordu. 
  
Sol tarafına dönmüş meleğe ne olduğunu soruyor, meleğin derdini dinlemek istiyordu ama o kalbine oturmuş sadece ağlıyordu. Sol yanında bir şeylerin eksikliğini yaşadı o an.  
  
Kalbine baktı ve kalbindeki boşluğu seyretti. Sevginin, zevkin bulunması gereken o arazi bomboştu. Kör olmuştu melek göremiyordu, ondan ağlıyordu. Sen göremediğin duygular için ağlıyorsun, ben o arazideki boşluğu da görüyorum senin kör olmana sebep duyguların kapladığı siyahlığı da, sen hissedemediğin için ağlıyorsun ben kalbimin her atışında o siyah noktaların vermiş olduğu acıyı tadıyorum diye söylendi meleğe. 
  
Sağ yanı yalnız bırakmadı yine manzaranın güzelliğinden bahsediyor başka şeylerle avutmaya çalışıyordu. Sağında ki meleğe; 
  
Hakikati bilmek istiyorum   
Seni okumak anlamak istiyorum 
Kimsesizliğime çare bulacak 
Derdi vereni devası ile istiyorum 
  
Sessiz çığlıklar gittikçe büyüyor kulağını tırmalıyordu. Artık dayanamayacak göz yaşlarıyla meleğe eşlik etmeye başladı. 
  
Yanan gönlüm yanmasın 
Acıyan kalbim atmasın 
Kanayan yarama merhem 
Kabuk bağlayacaksa bağlamasın 
  
Bir şeylerden bahsediyorsun güzelliklerden, sağdaki melek solumu dinlemiyorsun, kanayan yaraları hiç görmüyorsun diye söylendi.  
Halime bakıp sorma bana 
İyilik olsun diye yaranma 
Git beni de al ve git 
Yanımda sıcaklığın olmayacaksa 
  
Mutluluklardan bahseden melek tüm güzellikleri yanına alıp gitmişti.  
  
Gözelerimi açtığımda bir gülüş 
Varsa yoksa hayal ve düş 
Rüyalarda karanlığa gömüldü 
İyisi unutmak için yollara düş 
  
Banktan sessizce ayrılmanın vakti gelmişti ama sessiz çığlıklar kalbinde her zaman ona eşlik edecekti. 
  
Soldaki melek yaşanan hayatın acı gerçekleridir. Sağdaki melekse yaşamın sunduğu güzeliklerdir. 
  
Yaşam bizlere her zaman güzellikleri sunar fakat hayatın yaşanmış gerçekleri kötülüklerden ve olumsuz olaylardan kör olur yaşamın güzelliklerini göremez.

1 yorum :

  1. Gayet güzel yüreğine sağlık akıcı bir yazı ve okurken sıkmıyor.

    YanıtlaSil

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 1/B maddesine göre, sayfada paylaşılan yazıların isimsiz ve izinsiz kullanılması suç sayılmaktadır.
KERİM ÇALIŞKAN. Tema resimleri centauria tarafından tasarlanmıştır. Blogger tarafından desteklenmektedir.
  • CÖMERTBİLGE
  • +